Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Νόστος, δρόμος, καρδιά (blogame)

Νόστος, δρόμος, καρδιά (blogame)


...Πάντοτε έρχεται μια στιγμή που ένας κύκλος κλείνει ... Με ότι αυτό συνεπάγεται ... Θλίψη, ανακούφιση, αναταραχή, γαλήνη ... Και έπειτα έρχεται ο νόστος ... Γι' αυτά που μας λείπουν, γι' αυτά που ζήσαμε, γι' αυτά που χάσαμε στην πορεία.


Οι περισσότεροι από εσάς μου στέλνετε μηνύματα μέσω path ή μέσω facebook, και αναρωτιέστε που χάθηκα και αν είμαι καλά. Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον και την αγάπη σας.. Πόσο όμορφη αλήθεια είναι αυτή η διαδικτυακή γειτονιά ... Μπορεί πολλοί από μας να την εγκαταλείπουν για λίγο, όμως πάντα βρίσκουμε τον τρόπο ή το χρόνο να ξαναγυρνάμε και να αφήνουμε τα ίχνη μας ... Φίλε Γιάννη και Anna Flo σας ευχαριστώ ιδιαίτερα ... Όσο για σένα αγαπημένη Βιργινία, είσαι η μόνη που έζησες από κοντά την κατάσταση και γνωρίζεις τους λόγους της απουσίας μου ... Καιρός λοιπόν να κάνω μια μικρή ενημέρωση και στους υπόλοιπους, μιας και νομίζω τους το οφείλω ....


Μετά από 4 χρόνια εκτός εργασιακού τερέν- έπειτα από μια 16χρονη πορεία συνεχούς εργασίας- ένιωθα λιγάκι έξω από τα νερά μου ... Βλέπεις, όταν έχεις συνηθίσει να δουλεύεις, η απραγία σου μοιάζει απελπιστική.. Σαφώς, μια γυναίκα, πάντα έχει κάτι να κάνει ... Αλλά δεν είναι το ίδιο να δουλεύεις και το ίδιο να έχεις απλώς το ρόλο της νοικοκυράς. Λόγω οικονομικών δυσκολιών λοιπόν, κράτησα για λίγο καιρό το κατάστημα του άντρα μου, αφού ευτυχώς βρήκε εκείνος κάποια άλλη δουλειά...


Ένα μίνι-μάρκετ της γειτονιάς, ένα ψιλικατζίδικο όπως το έλεγαν οι παλιοί ... 20 χρόνια μαγαζί, με τους πελάτες του να σε καλημερίζουν γλυκά, να σε φωνάζουν με το μικρό σου όνομα, να σου λένε τις μικρές χαρές ή λύπες της καθημερινότητάς τους και να σε νιώθουν δικό τους άνθρωπο. Έμαθα με τον καιρό τις συνήθειές τους, τα πράγματα που ψώνιζε ο καθένας και τις παραξενιές τους ... Οι ώρες πολλές, ατελείωτες, αλλά αυτή η ανθρώπινη επαφή, απάλυνε την κούραση και γέμιζε την ψυχή και την καρδιά.


Δυστυχώς, η κρίση και οι σημερινές συνθήκες που επικρατούν στάθηκαν εμπόδιο στη συνέχιση της λειτουργίας του μαγαζιού.. Πριν από μια εβδομάδα, το μαγαζί έκλεισε οριστικά, αφού δεν μπορούσαμε πλέον να χρεωνόμαστε και να μην έχουμε ελπίδες ανάκαμψης ... Δεν παραπονιέμαι, ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει, όσο και ανalt ο άντρας μου το πάλεψε με νύχια και με δόντια να το κρατήσει, το τράβηξε απ' τα μαλλιά, γιατί ήταν κάτι που αγαπούσε.


Θλίψη λοιπόν, αλλά και ανακούφιση συνάμα. Και μέσα απ' όλη αυτή την θλίψη, ανοίγονται ίσως άλλοι δρόμοι. Για κάτι καλύτερο, για κάτι πιο αισιόδοξο, πιο ελπιδοφόρο. Κρατώ στην καρδιά μου, όλη αυτή την ενέργεια των ανθρώπων που μας στήριξαν, μας αγάπησαν, μας ένιωσαν δικούς τους ανθρώπους ... Και θα θυμάμαι με νοσταλγία όλες εκείνες τις φορές που περνούσα απέξω απ' το μαγαζί αυτό, πριν γνωρίσω τον άντρα μου και ξεκινήσουμε την κοινή μας πορεία ... Άλλωστε, ανήκει στις θύμησες από τη γειτονιά μου και τα μέρη που μεγάλωσα ...


Νόστος λοιπόν, αλλά όσο και αν θλίβομαι, η καρδιά είναι γεμάτη με όμορφα συναισθήματα και ευελπιστώ, ότι ένας καινούργιος δρόμος θα ανοίξει μπροστά μου .... Θα οπλιστώ με κουράγιο και δύναμη για άλλη μια φορά και θα τον περπατήσω λοιπόν ...




Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Λέξεις...

alt


Οι λέξεις είναι καρφιά, που πάνω τους κρεμάς τα κάδρα των πιο σημαντικών πραγμάτων σου.

Από την ποίηση ως τη δημοσιογραφία και από την καθημερινότητα έως την αιωνιότητα, οι λέξεις που αποτυπώνονται είναι οι πιο θαρραλέες ανάγκες...



(αναδημοσίευση από το περιοδικό Hot Doc)






Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Ένα παλιό αντικείμενο αξίας στο σήμερα (blogame)


alt

Αχ αυτή η ξανθιά θεά από την άλλη άκρη του κόσμου (βλέπε Μάνια)... πάλι σε μπελάδες μας έβαλε με το μπλογκοπαίχνιδό της, το οποίο λέει εμπνεύστηκε από μια εγγραφή του αγαπητού μας Γιάννη!!! Ευχάριστοι μπελάδες βέβαια, για να μην παραπονιέμαι...λοιπόν της υποσχέθηκα ότι θα συμμετάσχω, μιας και έχω λατρεία στα παλιά αγαπημένα αντικείμενα... 


Με προγιαγιά Σμυρνιά και γιαγιά πολίτισσα, πολλά ήταν τα αγαπημένα αντικείμενα στο σπίτι που μου κέντριζαν το ενδιαφέρον σαν παιδί. Από το βαρύ σίδερο με τα κάρβουνα και το γουδί με το γουδοχέρι, μέχρι το χοντρό τρίφτη για το γλυκό κυδώνι στην κουζίνα... Ένα από τα πολύ αγαπημένα, που στολίζει τώρα το εξοχικό σπίτι των γονιών μου ήταν και η ραπτομηχανή- ολόκληρο έπιπλο- της προγιαγιάς, την οποία χρησιμοποιούσε για το ράψιμο, με το οποίο έβγαζε τα προς το ζειν τις παλιές εποχές... συνήθιζε δε να τη χρησιμοποιεί μέχρι τα βαθιά της γεράματα και έχω ουκ ολίγα φορέματα να θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, τα οποία είχε φτιάξει με τα χεράκια της... 


Αυτό όμως που είχα λατρέψει ήταν ένα καδραρισμένο, χειροποίητο κέντημα σε λινό ύφασμα, με τη φράση "Καλημέρα σας", το οποίο είχε κεντήσει η προγιαγιά μου με καλλιτεχνικά γράμματα και φοβερή μαεστρία... Ένα κέντημα που έκανε ως κοπέλα, και που κατάφερε να πάρει μαζί της ως ενθύμιο μετά τον ξεριζωμό τους από τη Σμύρνη... 


Από μικρή άκουγα ιστορίες για την εποχή εκείνη και θυμάμαι ότι με καμάρι μου έλεγε πως οι μικρασιάτες έκρυβαν χρήματα και λίρες σε τέτοια καδράκια για να μπορέσουν να τα πάρουν μαζί τους, χωρίς να τους αντιληφθούν οι Τούρκοι. Έβαζαν τις κοπέλες να κεντούν σε ύφασμα τις φράσεις "Καλημέρα σας" ή "Καληνύχτα σας" με περίτεχνες κλωστές και σχέδια, σε φίνο, λινό ύφασμα και στη συνέχεια το καδράριζαν, αφού φρόντιζαν να κρύψουν στο πίσω μέρος του τα χρήματα, τοποθετημένα με μεγάλη προσοχή για να μην γίνονται αντιληπτά από κανέναν. Άλλοι επέλεγαν να τα ράβουν στις φόδρες των σακακιών ή των παλτών τους... δύσκολα όμως κάποιος θα υποψιάζονταν μια νεαρή κοπέλα που έφερνε μαζί της το κέντημά της, ενθύμιο από την πατρίδα που εγκατέλειπε...


Οι ιστορίες της προγιαγιάς μου, και η αγάπη της για τη ραπτική και το εργόχειρο με έκαναν να λατρέψω εκείνο το κάδρο από παιδί... Σήμερα, κοσμεί έναν από τους τοίχους της κρεβατοκάμαράς μου, για να μου θυμίζει εκείνη και τις ιστορίες της... 





Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Σκόρπιες σκέψεις...

alt



Φλεβάρης... δίσεκτου έτους... 


Γρουσούζικο- έλεγε η προγιαγιά μου!! Λες και τα άλλα έτη- τα μη δίσεκτα- ήταν καλύτερα...

τι και αν εγώ σε πείσμα πολλών, επέλεξα να παντρευτώ στο τέλος ενός τέτοιου δίσεκτου έτους αρκετά χρόνια πριν... Άλλα χρόνια όμως τότε...καλύτερα!!!


Φλεβάρης... Μήνας μουντός, με χρώμα σταχτί, μια από τις 50 αποχρώσεις του γκρίζου... Άνυδρος συναισθηματικά, με μια αδιόρατη θλίψη και μια εκκωφαντική σιωπή να τυραννά τους περισσότερους από μας. Ούτε οι Αλκυονίδες δεν κατάφεραν φέτος να μας χαλαρώσουν και να ρίξουν λίγο φως στο σκοτεινό τούνελ της καθημερινότητάς μας.


Περπατάς στο δρόμο και αντικρίζεις ανθρώπους σκυθρωπούς, αγέλαστους, ανέκφραστους, να εκτελούν το πρόγραμμά τους σαν ρομπότ... στρατιωτάκια σωστά! Κάπου-κάπου σκάει ένα παιδικό χαμόγελο, που περνάει συνήθως απαρατήρητο μέσα στην ασχήμια των καιρών. 


Αισιοδοξία, υπομονή, κουράγιο και χαμόγελα συνιστούν οι πιο ψύχραιμοι... Με έχει κυριεύσει όμως η απαισιοδοξία και όσο και αν δεν θέλω να το παραδεχτώ αναρωτιέμαι... 


Πόσο μπορεί να στοιχίζουν στις μέρες μας η αισιοδοξία, η υπομονή, το κουράγιο και το χαμόγελο;; Μπορούν άραγε να κοστολογηθούν; Και αν ναι, ποιος αλήθεια μπορεί να μου πει από που μπορούμε να τα προμηθευτούμε;;;




Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

Σημάδι...

Σημάδι...


"Μου αρέσουν οι άνθρωποι που αφήνουν σημάδι. Όχι ουλές...


Είναι εκείνα τα άτομα που μπαίνουν στις μύτες των ποδιών στην ζωή σου και τη διασχίζουν σιωπηλά.


Μιλούν οι κινήσεις, όχι η δυνατή φωνή... Φωνάζουν τα συναισθήματα, όχι ο θυμός.

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που αφήνουν σημάδι, εκεί... σε κείνο το μικρό μέρος που λέγεται καρδιά...

Eίναι εκείνοι που ποτέ δεν θα φύγουν, γιατί αυτό το μέρος το κατέκτησαν με τις μικρές προσοχές της κάθε μέρας."


( Stephen Littleword





Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Το πρώτο μου βιβλίο (blogame)

Καλή Χρονιά σε όλους!!! Ακόμη δεν πρόλαβα να μπω και να διαβάσω τα νέα σας και τις αναρτήσεις σας, έπεσα πάνω στην αγαπημένη μου Βιργινία, η οποία με έβαλε στα "δύσκολα" για να γράψω για το πρώτο μου βιβλίο... Αχ, Μάνια που τους βάζεις ιδέες...χαχαχα... μπήκα λοιπόν στο τρυπάκι και προσπάθησα να θυμηθώ ποιο ήταν πραγματικά το πρώτο βιβλίο... 

Δεν θα αναφερθώ στα παραμύθια ή στα κόμικς, γιατί από αυτά είναι αδύνατον να πρωτοθυμηθώ ποιο προηγήθηκε... Η μνήμη μου λοιπόν με πήγε πίσω στα εφηβικά μου αναγνώσματα και το πρώτο βιβλίο το οποίο με συγκίνησε και μου δημιούργησε έντονες εικόνες και συναισθήματα ήταν οι "Μικρές Κυρίες" της Λουίζας Μέι Αλκοτ. 

Το πρώτο μου βιβλίο (blogame)

"... Tο μυθιστόρημα της αμερικανίδας Louisa May Alcott "Little Women" ( Μικρές κυρίες) κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1868. Εγινε αμέσως μπεστ σέλερ και έλυσε το οικονομικό πρόβλημα της οικογένειάς της. Η Λουίζα Aλκοτ ήταν κόρη του σπουδαίου παιδαγωγού Aμος Aλκοτ. Έγραψε παιδικά μυθιστορήματα και διηγήματα. Το 1867 εξέδωσε το παιδικό περιοδικό "Marry Museum".


Το βιβλίο που την έκανε διάσημη πραγματεύεται την ιστορία μιας αμερικάνικης οικογένειας την περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Η στράτευση του πατέρα και οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν η γυναίκα του και οι τέσσερις κόρες του είναι ο αρχικός καμβάς του έργου. 

Τα κορίτσια, η Μεγκ, η Μπεθ, η Εϊμι και η Τζο, οι τέσσερις κόρες της οικογένειας Μαρτς, είναι γεμάτες ανησυχίες. Η χαριτωμένη Μεγκ γνωρίζει τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, η Τζο, το αγοροκόριτσο, δημοσιεύει το πρώτο της διήγημα, η γλυκιά Μπεθ αρρωσταίνει σοβαρά, η Έιμυ μαθαίνει το νόημα της θυσίας και της αυταπάρνησης. Κοντά τους, ο γείτονάς τους, ο ορφανός Λόρι, γνωρίζει τη μητρική στοργή και την οικογενειακή θαλπωρή, ενώ ο παππούς του γίνεται ο καλός άγγελος της οικογένειας, αντικαθιστώντας τον πατέρα που λείπει στον πόλεμο. Τα κορίτσια παίζουν, φλερτάρουν, ερωτεύονται, κάνουν αυτοθυσίες και αντιμετωπίζουν καρτερικά τις τραγωδίες της ζωής. Τη δύναμή τους την αντλούν από την Μάρμι, τη μητέρα τους, στυλοβάτη της οικογένειας, γυναίκα δραστήρια και αποφασιστική, πάνω στην οποία έπεσε το βάρος της ανατροφής τους με την αποχώρηση του πατέρα. 
Το βιβλίο ξετυλίγει τις τρυφερές αλλά και τις δύσκολες στιγμές της οικογένειας, έως ότου , μετά από χρόνια, τα πράγματα μπουν πάνω σε μιαν άλλη βάση, με το θάνατο της πιο μικρής κόρης , την επώδυνη την ενηλικίωση των υπόλοιπων αδελφών και την αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας τους μέσα από διαφορετικούς δρόμους. Η μεγάλη αρετή του μυθιστορήματος βρίσκεται στους δυνατούς χαρακτήρες του και στην οικουμενικότητα του νοήματος που εκπέμπει...

Η Αυστραλή σκηνοθέτης Γκίλιαν Αρμστρονγκ μετέφερε άψογα στην οθόνη το κλασικό ρομαντικό μυθιστόρημα της Λουίζας Μέι Αλκοτ «Μικρές κυρίες στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία ήταν υποψήφια για τρία Οσκαρ (γυναικείας ερμηνείας, μουσικής και κοστουμιών) και πρωταγωνιστούν οι Γουινόνα Ράιντερ, Γκέιμπριελ Μπερν, Σούζαν Σάραντον, Ερικ Στολτζ, Σαμάνθα Μάθις, Κίρστεν Ντανστ, Κλερ Ντέινς..."


Ακολούθησαν πολλά βιβλία που με μάγεψαν, όπως το "Χωρίς Οικογένεια" του Εκτορος Μάλο, "Η Μάνα" της Ελεν Καρλάιλ, "Ο Μάγκας" της Πηνελόπης Δέλτα, και τόσα άλλα... Ευτυχώς, τα περισσότερα σώζονται ακόμη στη βιβλιοθήκη μου... Ανατρέχω σ' αυτά όταν θέλω να νιώσω την ασφάλεια των παιδικών μου χρόνων, τα αγγίζω, μυρίζω τις σελίδες τους και ξαναδιαβάζω αποσπάσματα για να τα θυμηθώ... 

Ευχαριστώ τη Βιργινία και τη Μάνια που μου τα ξαναθύμισαν... Σας φιλώ γλυκά όλους!!! 



 


Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Καλή Χρονιά!!!

Καλή Χρονιά!!!

Λίγες ώρες απέμειναν για να μπει ο καινούριος χρόνος... 


Εύχομαι να είναι γεμάτος με περισσότερη ελπίδα, χαρά, χαμόγελο, αισιοδοξία, ευημερία...


Με λιγότερα προβλήματα, θλίψη, αναποδιές, στεναχώριες, γκρίνια... 


Με πραγματικούς φίλους, με ανθρώπους που μας αγαπούν, κοντά σε όσους μας λείπουν, γεμάτο με υπομονή, επιμονή, πίστη και αγάπη!!! 


Εύχομαι το 2016, όλα να είναι αλλιώς, με ότι σημαίνει αυτό για τον καθέναν από εμάς... τα καλύτερα να είναι μπροστά μας και εμείς να είμαστε έτοιμοι να τα υποδεχθούμε!! 


Καλή Χρονιά σε όλους!!! 



emoticon heart emoticon heart


Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Νοσταλγία...


nostalgi.jpg

Η αλήθεια είναι ότι είχα καιρό να γράψω... "Εξαφανισμένη" με αποκαλεί η αγαπημένη μου Βιργινία.

Κάτι η κακή ψυχολογία, λίγο κάποια προβληματάκια που εμφανίζονται από το πουθενά, λίγο η μιζέρια των καιρών, έχασα την όρεξη για γράψιμο, για δημιουργία, για επαφή με όλους εσάς...

Και μπορεί να μη βρήκα ακόμη την όρεξη να γράψω κάτι δικό μου, όμως σας πεθύμησα και με έπιασε ξαφνικά μια νοσταλγία που με πήγε πολλά χρόνια πίσω... Και έτσι απλά, αποφάσισα να αναρτήσω κάτι για να σας καλησπερίσω γλυκά... 

Τα φιλιά μου λοιπόν, και ευχές για όμορφες γιορτές, με υγεία, αγάπη και χαμόγελα κοντά σε αυτούς που αγαπάτε και σας αγαπούν: στη Βιργινία, τη Μάνια, την Αναστασία, την Ελενα (fairy), την Αναίς, τον Γιάννη, τον Νίκο (Ταξιδιώτη), την Ελένη (Κοτσιρούλα), την Als, τη Λυγερή, τον Κώστα, τον Κ. Πλιάτσικα, τον Pan, τον Bas.Devasil, τη Γιώτα, τη Ντίνα, την Outlet, τη Ditty, τη Φένια, τον Ορέστη και...όσους άλλους έχω ξεχάσει!!!! Να είμαστε όλοι καλά και να ανταμώνουμε εδώ!!!



"...Στά νερά ένα ένα, μ' ακούς

Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ' ακούς
Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ' ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ' ακούς
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ' ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δεν πάω, μ' ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί, μ' ακούς

Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ' ακούς
Τής αγάπης
Μια γιά πάντα το κόψαμε
Καί δε γίνεται ν' ανθίσει αλλιώς, μ' ακούς
Σ' άλλη γή, σ' άλλο αστέρι, μ' ακούς
Δεν υπάρχει το χώμα δεν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε, ο ίδιος, μ' ακούς

Καί κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ' άλλους καιρούς

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς
Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από το μόνο θέλημα τής αγάπης, μ' ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
άκου, άκου
Ποιος μιλεί στά νερά καί ποιος κλαίει ακούς;
ποιος γυρευει τον αλλο, ποιος φωναζει
ακους;
Είμ' εγώ πού φωνάζω κι είμ' εγώ πού κλαίω, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς..."


Οδ. Ελύτης





Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Η αγάπη είναι στιγμές...

Όταν η Nidhi Chanani αποφάσισε πως ήθελε να γίνει καλλιτέχνης, έβαλε στόχο να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Και με τις υπέροχες εικονογραφήσεις της, το κατάφερε!

Γεννημένη στην Καλκούτα, η Chanani, εκφράζει την ανησυχία της για το τι προτεραιότητες βάζουμε στη ζωή. Η τρελή καθημερινότητα μας αποσπά από το να κοιτάξουμε γύρω μας και να εντοπίσουμε την πραγματική αξία της ζωής. Χάνουμε την ομορφιά.

Έτσι, η ταλαντούχα και ρομαντική καλλιτέχνιδα έβαλε στόχο ζωής να μας δείξει όλα τα μικρά και μεγάλα όμορφα της ζωής. Όσα μόνο η αληθινή αγάπη μπορεί να μας προσφέρει, αρκεί να έχουμε την καρδιά μας ανοιχτή να τα δεχτούμε.

Παρακάτω, θα μπορέσετε να δείτε μερικές από τις ομορφότερες εικόνες της. Δείχνουν σε κάθε πινελιά τους, τις ωραιότερες στιγμές μια αγάπης. Θα σας συγκινήσουν!

Καλημέρα.

1440269830 799bad5a3b514f096e69bbc4a7896cd9 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Καλώς ήρθες!

1440269836 d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Μαξιλαροπόλεμος.

1440269845 032b2cc936860b03048302d991c3498f 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Στιγμές μαγειρέματος.

1440269853 18e2999891374a475d0687ca9f989d83 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Απολαμβάνοντας το ίδιο τραγούδι.

1440269822 156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Μετρώντας τα άστρα.1440269860 fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Βόλτα στη θάλασσα.

1440269867 8cda81fc7ad906927144235dda5fdf15 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Κάνοντας κοινά όνειρα.

1440269875 30e62fddc14c05988b44e7c02788e187 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Πρωινό στο κρεβάτι ...

1440269885 ae566253288191ce5d879e51dae1d8c3 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Μη με αφήσεις ποτέ.

1440269891 62bf1edb36141f114521ec4bb4175579 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Μια αληθινή τετράποδη αγάπη.

1440269897 8df7b73a7820f4aef47864f2a6c5fccf 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Ζώντας την περιπέτεια.

1440269905 9414a8f5b810972c3c9a0e2860c07532 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Ταΐζοντας τον στο στόμα ...

1440269914 edab7ba7e203cd7576d1200465194ea8 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Βόλτες στην πόλη.

1440269921 db3a17f7bcac837ecc1fe2bc630a5473 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Αγκαλιά στη βροχή.


1440269929 85b6f89b41cae26786ac72365fff771b 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Ταξιδεύοντας.

1440269938 64b8299d1597b8a5c7b9cb9c88642f6c 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Αγκαλιές.

1440269946 a269962fe1424e1ca3e68c328b9fed61 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Μια βόλτα στο πάρκο.

1440269954 e89666feb714ab9c3946f28f00c5d8c4 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Χορεύοντας στο σπίτι με τις πιτζάμες!

1440269961 ca538c343179bf0fbdfab6cd10469afd 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Είμαι εγώ εδώ για σένα.

1440269969 030d7e8e966169ab4c7f67c291c333f4 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Όμορφες νύχτες.

1440269976 134ce63057f068a219a0df338fb0b723 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Πάρε με αγκαλιά και πάμε ...

1440269984 648b9906a614a4bb30c20591243c65ec 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Καλοκαιρινές νύχτες.

1440269991 adaf0ad2e085c835a82b2f021fe236ae 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Αχώριστοι ...

1440269999 cf5793938b321b67b3b667655b375703 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Ακόμη και στο διάβασμα μαζί.

1440270005 eb935669c45405844c35aafbd5fe43d7 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Παντού μαζί ...

1440270014 e0e28452229af52e70f87dd03c3a30c2 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά

Θα σ'αγαπώ για πάντα ...

1440270022 129e458698c4745a32d44582161b51d8 28 Εικόνες που δείχνουν τις καλύτερες στιγμές σε μια σχέση. Όταν η καρδιά σου χτυπάει ανεξέλεγκτα και δυνατά


Πηγή: diaforetiko.gr 


Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Ίσως ξανανταμώσουμε σ' άλλο όνειρο...

Ίσως ξανανταμώσουμε σ' άλλο όνειρο...

Άπλωσα το χέρι να μαζέψω μια χούφτα αστέρια να φωτίσουν τη νύχτα σου...

Μα μπήκε μπροστά ένα σύννεφο σαν να ήθελε να μ' εμποδίσει και θόλωσε τη ματιά μου...

Έκλεισα τα μάτια και ευχήθηκα να διαλυθεί το σύννεφο και ως δια μαγείας φύσηξε ένα ελαφρύ βοριαδάκι και το παρέσυρε μακριά... 

Ξανάπλωσα το χέρι και μάζεψα ένα ματσάκι άστρα. Τα έπλεξα σε στεφάνι και τα έβαλα στο προσκέφαλο του κρεβατιού για να φωτίζουν τα όνειρά σου... Άνοιξα το παράθυρο για να πλημμυρίσει το δωμάτιο μυρωδιές από γιασεμί και νυχτολούλουδο, να ευωδιάσει η νύχτα... Και ύστερα σε σκέπασα μη μου κρυώσεις και απόθεσα τρυφερά στο μάγουλό σου ένα φιλί...

Μου φάνηκε πως όλα αυτά τα είδα σε όνειρο... Μα την αυγή που ξύπνησα, ένιωθα ακόμη τη μυρωδιά του γιασεμιού, απλά το στεφάνι απ' τα αστέρια ήταν σβηστό και η μορφή σου είχε χαθεί, σαν να την παρέσυρε το σύννεφο πέρα στο άπειρο... 

Ίσως ξανανταμώσουμε το βράδυ σ' άλλο όνειρο... 


 

Profile

annavaltzoglou Anna Valtzoglou
Ανω Πατήσια, Αθήνα
Το προφίλ μου

Από μικρή νιώθω την ανάγκη να γράφω... για να ηρεμήσω, να ξεφύγω απ' ότι με πικραίνει, για να πάρω δύναμη ή απλώς για να γράψω...

Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
Powered by pathfinder blogs